Skognissen og den tøffe avtalen

Han skulle ut for finne årets juletre. Langt om lenge hadde han funnet det fineste treet i heile skogen og skulle til å sette øksa i det.

– Nei! Ikkje høgg det treet, ropte en stemme bak han.

Han snudde seg og der satt det en liten kar, meir som en nisse.

– Neimen, kass kar e no du?, spurte han.

– Æ e sjølvaste skognissen, og du kan høgg alle andre tre, om du ikkje høgg det der” sa den vesle karen.

– Og gjør du ikkje det, har æ kraft te å oppfylle tre ønska, samme ka d e.

– Da ønske æ mæ ein million, så mannen.

– Pling, sa den vesle karen. Nu står det en million på din konto.

– Åsså ønske æ mæ en feit bil.

– Pling! Akkurat nu står den nyaste cabrioleten te Mercedes i garasjen din, sa veslekaren.

– Garasjen ja, tenkte han. Æ får ta i på det siste ønsket…

– Æ ønske mæ et nytt hus, en svær villa me ny garasje.

– Pling, sa veslekaren.

Så trengte han bare å høgge sæ et tre og komme sæ heim.

– Ikkje så fort, sa veslekaren.

– Det e en liten betingelse her. Om du vil ha millionen, bilen og huset må æ få ta dæ bak.

– Nei! Ka e d du sei? Det kjæm ikkje på tale!

– Ja, det bli no dett valg, så du får tenke dæ godt om, sa veslekaren.

– Det stod no om ganske så my, tenkte han, å det va sekkert fort gjort, så etter ei stund sa han ja, og veslekaren hoppa på. Og langt om lenge va han ferdig…!

Så va det bare om å få på sæ klean å komme sæ heim og sjekke om pængan, bilen og huset va der.

– Nå, ikkje så fort, så veslekaren.

– Æ må få vite kor gammel du e.

– Æ e 42, svara han.

– 42 år gammel, og enda tror du på nissen? sa veslekaren, og borte va han….